Krioterapia szyjki macicy po nieprawidłowej cytologii — kwalifikacja, przebieg i kontrola efektów

Nieprawidłowy wynik cytologii szyjki macicy, w tym często opisywany jako ASCUS lub LSIL, zazwyczaj wymaga wdrożenia pogłębionej diagnostyki. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku niepokojących zmian widocznych podczas standardowego badania ginekologicznego z użyciem wziernika. Jedną z medycznych metod postępowania w takich przypadkach pozostaje celowane, miejscowe zamrażanie zmienionej tkanki. Niska temperatura, osiągająca w specjalistycznej aparaturze od -60°C do -90°C, wywołuje szybką krystalizację wody wewnątrz komórek. Taki proces fizyczny prowadzi ostatecznie do ich martwicy na bezpieczną głębokość od 3 do 5 milimetrów. Działanie to obejmuje wyłącznie obszar wykazujący nieprawidłowości i omija zdrowe, otaczające struktury narządu rodnego, co pozwala zachować ich prawidłową elastyczność.

Przeczytaj również: Rehabilitacja domowa NFZ jako forma wsparcia dla osób po udarach mózgu w Krakowie

Wskazania oraz kwalifikacja do leczenia zimnem

Lekarz ginekolog analizuje zasadność użycia niskich temperatur przy określonych, powierzchownych zmianach nabłonka szyjki macicy. Zalicza się do nich między innymi ektopię gruczołową, kłykciny kończyste związane z infekcją wirusem HPV oraz dysplazję niskiego stopnia określaną jako CIN I. Rozwiązanie to znajduje zastosowanie po potwierdzeniu charakteru tkanek w dokładnym badaniu kolposkopowym. Głębsze nacieki wyklucza się na podstawie wyników wcześniej pobranej wycinkowej biopsji. Taka forma terapii nie sprawdza się przy zaawansowanych stadiach CIN II lub III. Wówczas specjaliści z zakresu ginekologii kwalifikują pacjentki do zabiegów o innym charakterze, takich jak chirurgiczna konizacja.

Przeczytaj również: Dlaczego kontynuacja terapii po odwyku alkoholowym jest tak ważna?

Przed rozpoczęciem właściwego leczenia lekarz zbiera szczegółowy wywiad medyczny. Pytania dotyczą regularności cyklu miesiączkowego, przebytych ciąż, historii stanów zapalnych oraz występowania niepokojących krwawień kontaktowych. W Gabinecie Ginekologicznym lek. med. Danuty Kardzis kwalifikacja do krioterapii w Gdańsku opiera się na wieloetapowej analizie stanu zdrowia kobiety. Podstawę bezpiecznego postępowania stanowi aktualna cytologia oraz kolposkopia z dokładnym zbadaniem strefy transformacji. Uzupełnia je często test na obecność wirusa HPV. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania procedury wymrażania pozostaje ciąża, ostre stany zapalne pochwy oraz jakiekolwiek podejrzenie procesu nowotworowego o charakterze inwazyjnym.

Przeczytaj również: Czy leczenie wad zgryzu może poprawić jakość życia?

Przebieg wymrażania tkanek i okres rekonwalescencji

Cała procedura odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, zazwyczaj w pierwszej fazie cyklu, czyli kilka dni po całkowitym zakończeniu krwawienia miesięcznego. Kobieta zajmuje standardowe miejsce na fotelu ginekologicznym. Lekarz zakłada wziernik, uwidacznia tarczę szyjki macicy i oczyszcza pole zabiegowe z naturalnej wydzieliny śluzowej. Następnie specjalista dobiera końcówkę kriogeniczną dopasowaną kształtem oraz rozmiarem do wielkości zmienionego obszaru.

Samo zamrażanie tkanki trwa od dwóch do trzech minut w jednym pełnym cyklu. W zależności od rozległości problemu komórki ulegają kontrolowanemu rozmarzaniu, po czym proces bywa powtarzany z użyciem skroplonego podtlenku azotu lub ciekłego azotu. Wizyta w gabinecie trwa łącznie około dwudziestu minut i przebiega przy zachowaniu pełnej świadomości pacjentki. Ponieważ na tarczy szyjki macicy znajduje się niewiele zakończeń nerwowych, metoda ta omija konieczność stosowania znieczulenia ogólnego.

Po powrocie do domu mogą wystąpić dość obfite, wodniste upławy utrzymujące się od dwóch do nawet czterech tygodni. Czasem towarzyszy im delikatne plamienie lub dyskomfort w dole brzucha przypominający napięcie menstruacyjne. Prawidłowe i bezproblemowe gojenie wymaga całkowitego powstrzymania się od współżycia oraz unikania basenów przez półtora miesiąca. Niewskazane jest również stosowanie tamponów na rzecz klasycznych podpasek.

Znaczenie diagnozy i obserwacji po zakończeniu gojenia

Ostateczna skuteczność procedury zależy w równej mierze od precyzyjnego wykonania zabiegu, co od prawidłowej diagnostyki początkowej. Sam proces niszczenia zmienionych komórek niską temperaturą to jedynie środek do przywrócenia prawidłowej struktury nabłonka. Równie ważna pozostaje restrykcyjna dbałość o zasady higieny w pierwszych tygodniach po wizycie, co pozwala zminimalizować ryzyko wtórnych infekcji intymnych.

Zaplanowana z lekarzem kontrola odbywa się po kilku tygodniach w celu sprawdzenia wizualnego postępu odnowy tkanek. Kolejny istotny krok stanowi pobranie wymazu cytologicznego po upływie od trzech do sześciu miesięcy. Taki schemat daje specjaliście możliwość obiektywnej weryfikacji zdrowia pacjentki i upewnienia się o braku nawrotów zmian na narządzie rodnym.